ΤΙ ΕΙΔΑΜΕ ΠΑΛΙ ΡΕ ΠΟΥΣΤΗΜ'!


Για να χαλαρώνουν οι φίλοι, και να βρίζουν ελεύθερα οι οχθροί μας...

TV Shows, news και... καμιά μαλακία να περνά η ώρα...

Τετάρτη, 9 Σεπτεμβρίου 2009

The Facts Are These...


...To Pushing Daisies ΗΤΑΝ μια σειρά που πραγματικά χαιρόσουν να βλέπεις. Είχε καταπληκτική φωτογραφία, ωραία σκηνοθεσία, έξυπνους διαλόγους, όμορφο σενάριο, υπέροχο casting, και γενικά σαν concept ήταν τελείως πρωτόγνωρο για τα τηλεοπτικά δεδομένα! Κι όμως, όλα τα παραπάνω δεν ήταν αρκετά για να επιζήσει στον άδικο κόσμο της τηλεοπτικής πραγματικότητας! Damn you abc!

Η μαύρη αλήθεια πάντως είναι ότι πέρσι, όταν ξεκίνησε η νέα σεζόν, δεν ενθουσιάστηκα καθόλου με τα 2 πρώτα επεισόδια. Ίσως να μην ήμουν σε τόσο Happy, bright, multicolored mood για να μπορέσω να το απολαύσω... Με το τέλος του κάθε επεισοδίου δεν είχα ένα τεράστιο χαμόγελο αποτυπωμένο στα μούτρα, όχι όπως είχα όταν είδα την πρώτη σεζόν! Απλά ήμουν ικανοποιημένος, αλλά βαριόμουν! Κι έτσι πέρασε στις σειρές που θα "δω μαζεμένες"...

Παρένθεση-Σημείωση για όσους δεν ξέρουν: έχω κατηγοριοποιήσει τις σειρές μου σε 1)real time viewing (πρωι πρωί με φραπεδιά, ώρες αφού έχει κυκλοφορήσει το επεισόδιο), 2)Weekends' shows (κάποια επεισόδια της τρέχουσας εβδομάδας από διάφορες σειρές, όλα μαζεμένα σε ένα τρελό Σ/Κ λιωσίματος!), 3)multi-episode shows (αυτά που βλέπονται 3-4 μαζεμένα, γιατί δεν χορταίνεις μόνο με ένα), 4)shows of full season (όπως έγινε με τα fringe-Pushing, δλδ μόλις τελειώσει η σεζόν, όλα μαζεμένα, και 5)full series! (Ολοκληρωμένες σειρές-εκεί υπάγεται το prison...) ΚΑΙ ΚΛΕΙΝΕΙ Η ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ!



Στις αρχές αυτού του blog, πέρσι τον Οκτώβριο, είχα κάνει ένα "μικρό" ποστάκι που είχα αναλύσει τις σκέψεις μου για την "εκπληκτική" κίνηση του abc να κόψει 3 από τις αγαπημένες μου, αλλά όχι τόσο δημοφιλής, σειρές του, το Eli Stone (θα γράψω και γι αυτό σύντομα!), το Dirty Sexy Money (Oh, my darling Darlings!) και για το Pushing! Αν και τότε είχα ήδη κάνει παύση του Pushing, λόγω της βαρεμάρας που προανέφερα, παρόλα αυτά ξεχώριζε από κάτι άλλες σειρές που υπάρχουν/υπήρχαν, και θα ξεχωρίζει για την αυθεντικότητα και μοναδικότητα της, και ήταν μέσα στα favorite shows μου! Οπότε, αν και δεν το παρακολουθούσα, με πλήγωσε το κόψιμο, και έτσι πήρε παράταση η σειρά για καλοκαίρι!



Και έφτασε επιτέλους η στιγμή να δω και τα υπόλοιπα 11 επεισόδια! Δεν ξέρω αν ήμουν σε mood τώρα, αλλά πραγματικά ένιωσα ότι η σειρά από το 3ο επεισόδιο είχε μπει πάλι στον ρυθμό της 1ης σεζόν! Χαρούμενο, πολύχρωμο, διασκεδαστικό, με το άψογο cast να δίνει ρεσιτάλ (respect @ Lee Pace, Anna Friel (so damn cute!), Chi McBride και ακόμα περισσότερα respects @ Kristin Chenoweth - No2 all time favorite κοντοπούτανη!). Η μία ιστορία καλύτερη από την άλλη, εκπληκτικά guest appearances (Debra Mooney από το Everwood, ως η μαμά του Emerson Cod-LOL!, o psycho David Arquette, η Θεά Gina Torres, η τρελή Wendie Mallick (from Just shoot me!) και άλλοι πολλοί...

Η σειρά, αν και μόνο 22 επεισοδίων έδωσε μια άλλη πνοή και αισθητική στην τηλεόραση. Ήταν κάτι παραμυθένιο, κάτι που ίσως να μην καταφέρουμε να ξαναδούμε, ή αν δούμε κάτι παρόμοιο, σίγουρα δεν θα έχει αυτή τη γραφή που μας έκανε να την λατρέψουμε! Ναι, η σειρά αν και μπήκε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, αν και δεν είχε μεγάλη απήχηση ούτε μεγάλη διάρκεια, είναι σίγουρο ότι θα μείνει βαθιά χαραγμένη στο μυαλό μας ως μία από τις πιο γλυκές αστυνομικές scifi ιστορίες αγάπης που έχουμε παρακολουθήσει!



Προτού ολοκληρώσω, θέλω να αναφέρω άλλον έναν λόγο που λάτρεψα αυτά τα επεισόδια, και δεν είναι άλλος από τους "γνωστούς άγνωστους" μεταφραστές της σειράς, που με τις ατάκες τους έκλεψαν την παράσταση και ανέβασαν πιο πολύ το ενδιαφέρον της σειράς. Respect και σε εσάς λοιπόν, και κλείνω με την αγαπημένη μου σκηνή, την Miss Olive Snooke να τραγουδάει το Eternal Flame των Bangles, ΦΥΣΙΚΑ υποτιτλισμένο, γιατί έδωσε άλλη πνοή στο τραγούδι και έβγαλε όλα τα πραγματικά συναισθήματα της πρωταγωνίστριας... Enjoy, και σχολιάστε άφοβα...





8 σχόλια:

great είπε...

η Olive ίσως να είναι μια από τις αγαπημένες μου χαρακτήρες σε όλες τις σειρές !! Απίστευτα γλυκιά, εκπληκτικό στυλ ερμηνείας, φοβερές ατάκες και πραγματικά ήθελα να διαλέξει αυτήν και όχι την ξενέρωτη!!

Ειδικά το επεισόδιο που τραγουδάει όπως λες και εσύ είναι το αγαπημένο με ρεσιτάλ δικό της και μόνο...

p.s: also a MILF :grin:

I will miss you Olive!

Dr Horrible είπε...

Η τύπισσα απλά τα σπάει, ανυπομονώ να την δω (και ακούσω) στο Glee! Και όχι, δεν θα ήθελα να την δω με τον Νεντ (αν και η διαφορά ύψους θα ήταν εξαιρετικά αστεία!). Προτιμώ αυτό το γλυκανάλατο "σ'αγαπω-μ'αγαπάς-ΜΗ Μ'ΑΚΟΥΜΠΑΣ!" που είχε με την Τσακ!

Η προσθήκη του David Arquette ως υποψήφιο γαμπρό της Όλιβ νομίζω ότι ήταν ό,τι καλύτερο θα μπορούσε να της τύχει, όσον αφορά εξέλιξη ρομάντζου-ιστορίας-οτιναναιϊσμού, και από τις 2 πλευρές! Κρίμα που δεν καταφέραμε να δούμε περισσότερο αυτούς τους δύο να πιτσουνιάζουν! Θα ήταν απίστευτα χαζοχαρούμενοι!

Mel είπε...

Oh.d

smugnificent είπε...

Επειδή εγώ πάντα θα βρω κάποια στιγμή μες στη βδομάδα που θα μαι σε απίστευτα happy, bright, multicolored mood τη 2η season του pushing την παρακολούθησα όσο παιζόταν ενώ την 1η την είχα δει μαζεμένη. Η 2η ίσως και να μου άρεσε πιο πολύ. Πιο μεστή, πιο τρυφερή, με μια απίστευτη Olive και ένα υπέροχο Emerson...Kαι φυσικά αυτές οι πίτες....Στην Chenoweth χρωστάω ένα συγγνώμη...Οταν τελείωνοντας τον 1ο κύκλο έγραφα στο Gtvs ότι μου αρέσει το Pushing αλλά δε ξεχωριζει και για τις ερμηνείες του δε την ήξερα την κυρία. Δε γνώριζα τη δουλειά της , τη φωνάρα της το ταλέντο της που της δόθηκε η ευκαιρία να ξεδιπλώσει στη 2η season και να με κάνει να την ψάξω λίγο παραπάνω...Για μένα ήταν το αστέρι του pushing! O Pace μου άρεσε αλλά όχι τόσο όσο στο wonderfalls και η Friel πολύ γλυκιά αλλά αυτό κατά βάση.
Το Pushing αγαπήθηκε γιατί ήταν ξεχωριστό, γιατί αν και κόπηκε πιστεύω δε πρόδωσε τις προσδοκίες μας με το φινάλε του και από μας αγαπήθηκε ακόμη παραπάνω γιατί όπως είπε κι ο Dr μια υπέροχη ομάδα το απογείωσε με τους subs της ακρίβως στο ύφος και στο πνεύμα της σειράς...Θα μας λείψει...

great είπε...

αν δεν πάρει το ΕΜΜΥ θα τα σπάσω όλα!

The Dude είπε...

Εγώ σαν Happy, bright, multicolored άτομο (κοινώς χαζοχαρούμενο) που είμαι την έβλεπα κανονικά κάθε εβδομάδα. Δεν έχω να πω τίποτα παραπάνω με καλύψατε, απλά να πω, πώς το Pushing Daisies, θα είναι από τις σειρές που θα μου λείψουν.

tarantina είπε...

το ξεκινησα yeah yeah yeah !!!!!!!!

Cynic Bastard είπε...

Αυτό το τελευταίο δίλεπτο της σειράς με άφησε να κοιτάω την τηλεόραση αποσβολωμένος. Δυο λεπτά αργότερα ξέσπασα στα κλάματα σαν παιδάκι.

Και δεν ήταν λύπη ακριβώς αυτό που ένιωσα. Κάτι ανάμεσα σε γλυκιά μελαγχολία και νοσταλγία -πραγματικά δεν ξέρω πως να το περιγράψω.

Ήταν πολύ δύσκολο να μακροημερεύσει μια σειρά το Pushing Daisies που ακολούθησε τη μοίρα των "περίεργων" σειρών του Fuller, όπως το Dead like me και το Wonderfalls.

Ακόμα κι έτσι ωστόσο νιώθω -όσο και αν ακούγεται μελοδραματικό- ευγνωμοσύνη για αυτές τις δύο σαιζόν αυτού του υπέροχου, σουρεαλιστικού, γλυκόπικρου και μελαγχολικού παραμυθιού.