Veronica Mars movie trailer

Ναι, το περίμενα. Και ξέρω πως υπάρχουν και πολλοί άλλοι ακόμα που το περιμένουν. Το πρώτο teaser-trailer της ταινίας, που προβλήθηκε χθες στο Comic Con panel της Veronica Mars. Πριν δούμε το βίντεο, επιτρέψτε μου να πω κάτι...

Όταν ξεκίνησε το kickstarter, χτύπαγε το τηλέφωνό μου συνέχεια. Ένιωσα τουλάχιστον σαν τον Rob Thomas, γιατί όλοι με έπαιρναν να μου πουν, "τα έμαθες? Ξεκινάει! Θα γίνει?" Και όταν μέσα σε λίγες ώρες έπιασε το στόχο, τα 2 εκατομμύρια, ξαναχτύπαγαν τα τηλέφωνα! "Τα καταφέρατε π#$^@δες!" Δεν είμαι ο Rob αλλά σέβομαι το όραμά του και αυτό που ήθελε από αυτό το μικρό διαμάντι του. Και πέραν της Kristen την οποία λατρεύω, ειλικρινά θεωρώ ότι η Veronica Mars είναι από τις σπάνιες σειρές που έχουν προβληθεί στη τηλεόραση, τόσο έξυπνη, τόσο καλογραμμένη, τόσο... ας μην αναλωθώ πάλι στο πόσο ωραία σειρά ήταν. Κοιτάμε το μέλλον. Ένα μέλλον που σε λίγους μήνες (αρχές του 2014) θα φέρει στην μεγάλη οθόνη τη Veronica και όλη τη παρέα της, για ένα high school reunion. Ας μην συνεχίσω (προς το παρόν). Ορίστε το πρώτο επίσημο trailer της ταινίας, μαζί με κάποια στιγμιότυπα από το πως ξεκίνησε η διαδικασία του kickstarter μέχρι τα πρώτα γυρίσματα. 


Απλά απολαύστε.

Όλο το καστ της σειράς επιστρέφει για τη ταινία, και εδώ όλοι μαζί στο χθεσινό (19.07.13) panel της ταινίας στο Comic Con

Μη χαίρεστε, έχει και συνέχεια...

Chicken Dance Anyone?

Εδώ και 2-3 μέρες ακούγεται όλο και πιο έντονα ότι αυτό που κυκλοφορούσε ως φήμη εδώ και κάποια χρόνια, θα πρέπει πλέον να θεωρείται γεγονός. Το Arrested Development θα μεταφερθεί στην μεγάλη οθόνη. Η εγκυρότητα της είδησης νομίζω ότι δεν μπορεί πλέον να αμφισβητηθεί, από τη στιγμή που το είπε και η Kristin (την οποία ο Dr Horrible θεωρεί ανάλογου διαμετρήματος με τους Carl Bernstein και Bob Woodward).

Η πρώτη μου αντίδραση ήταν φυσικά να αρχίσω να σκέφτομαι μήπως κάναμε μαλακία που ονομάσαμε έτσι το blog και όχι ως Bob Loblaw Law Blog και να προγραμματίζω το πότε θα κάνω ένα re-run στην αγαπημένη μου κωμική σειρά. Μετά όμως από λίγη ώρα που σταμάτησα να συμπεριφέρομαι και να σκέφτομαι σαν 16χρονη groupie των New Kids On The Block, άρχισα να έχω second thoughts.

Ασφαλώς και η αίσθηση ότι η σειρά είχε ακόμα πολλά να δώσει δεν έχει ξεφτίσει μέσα μου αλλά δεν είμαι σίγουρος για το κατα πόσο μπορεί να το επιτύχει αυτό με μια ταινία 1,5 ώρας. Δεν το συζητάμε ότι η εμπορική επιτυχία είναι δεδομένη αφού πέρα από την τεράστια fan base της σειράς, το budget δεν θα είναι τόσο μεγάλο για την εταιρεία (ναι οι μαλάκες της Fox θα είναι από πίσω), ενώ και ο Michael Cera θεωρείται αυτή τη στιγμή από τα πιο hot ονόματα του Hollywood, μετά το Juno και το Superbad. Εξετάζοντάς το όμως από τη σκοπιά του εγωιστικού καθικιού, που δεν θέλει με τίποτα να ρισκάρει να απομυθοποιήσει οτιδήποτε από τη σειρά, βρίσκω πολλά αρνητικά στο όλο εγχείρημα.

Όταν κάνεις μια τέτοια ταινία έχεις πάντα στην άκρη του μυαλού σου, ότι πέρα από τους fan που έχουν δει τη σειρά πρέπει να ικανοποιήσεις και όλους τους υπόλοιπους. Αυτό αυτόματα θα επιφέρει και κάποιες "εκπτώσεις" είτε για να παρουσιάσεις τους χαρακτήρες στο νέο κοινό, είτε για να εξηγήσεις λίγο από το background story, που έκανε τη σειρά τόσο λατρεμένη. Και οκ θα μπούν και κάποια από τα recurring jokes αλλά φοβάμαι ότι κάποια μπορεί να μην χωράνε στην ταινία. Και αν και οι δημιουργοί με το cast θα παραμείνουν σχεδόν οι ίδιοι (το σενάριο το γράφει ο ίδιος ο Hurwitz), έχουν περάσει και κάποια χρόνια. Ποιός μπορεί να μου εγγυηθεί ότι θα έχουν τον ίδιο οίστρο? Needless to say, ότι είναι 2 πολύ διαφορετικά πράγματα η δημιουργία μιας σειράς και μιας ταινίας...

Δεν τίθεται θέμα για το αν θα την δω ή όχι αφού πιθανότατα θα είμαι έξω από τον κινηματογράφο από την προηγούμενη μέρα της πρεμιέρας, με το αντίσκηνό μου, το σαντουιτσάκι μου and all, σαν τους Ιάπωνες που περιμένουν να βγεί το νέο gadgetάκι της Nintendo. Αλλά δεν μου βγαίνει από το μυαλό ότι το μεγαλύτερο καλό που μπορεί να κάνει η ταινία, είναι να ωθήσει κάποιους να δουν και να εκτιμήσουν και αυτοί, μία από τις καλύτερες και εξυπνότερες σειρές που υπάρχουν εκεί έξω (ίσως τελικά δεν είμαι τόσο μεγάλο εγωιστικό καθίκι, όσο νόμιζα).

Time will tell...
Μη χαίρεστε, έχει και συνέχεια...